" Görenlerin göz ardı ettiği şeyler, görmeyenlerin yakaladıklarıdır ve görenlerin kör oldukları dünya, onların bulup çıkardığı hazinelerdir."
Jose Saramago, Körlük
Mehtap vurdu suretime, Tıpkı senin ay yüzün gibi. Sayen yansıdı gözlerime, Güneşin yakıcı ışığı gibi. Gözlerimi kör ettin, Görmez oldu başkasını. Bilmez oldun haddini. Ben sana bunu yaptım mı? Aldım elime gitarı, Başladım tıngırdatmaya. Hissettim her notada seni, Yemin ettim kendimi adamaya. Sahil, kum, deniz… Bir de günbatımında sen. Ben derim “Aşık bendeniz.” Ne güzel şeysin sen.
— Nisan 2026
Gaybın zehri sarmış etrafımı, Dumanından mütevellit talihsiz düşlerim. Vakit geçtikçe bitirir hayatımı; Samimiyetsiz, ruhsuz anılarımı. Sen bilebilir misin benim gaybımı. Simama bakıp konuşarak hakkımda? Yaşama yaptığım en büyük ayıbımı, Ya da yaşadığım en acı kaybımı. Hepi topu yetmiş yıl buradayız, Kimsenin boşu boşuna arama kusurunu. Eh, sonuçta hepimiz yolcuyuz. Bu alemde ne ezeliyiz ne de ebediyiz.
— Nisan 2026